Zespół suchego oka i zapalenie spojówek


Warning: filemtime() [function.filemtime]: stat failed for ../cache/dpl_41b678f9dbf312084293c214d33af0fe.cache in /home/whitedot/domains/szpitalspecjalistyczny.bialystok.pl/public_html/wp-content/plugins/wds_links/wds_links.php on line 49

Zespół suchego oka - Jest to poważnie schorzenie oka a właściwie grupa schorzeń, które mogą doprowadzić do utraty wzroku, dotycząca coraz młodszych ludzi i występująca coraz powszechniej (około 20 % społeczeństwa miało z nim styczność). Ma w swoim podłożu upośledzenie wydzielania łez wskutek czego następuje wysychanie spojówki i rogówki. Następuje wtedy brak naturalnej ochrony oka przed czynnikami szkodliwymi, co może prowokować zakażenia grzybiczne, bakteryjne i wirusowe. Zmiana składu łez natomiast może doprowadzić do zmian chorobowych oka takich jak na przykład zmętnienie rogówki.

Przebieg choroby

Objawy są dość charakterystyczne, rozpoczynają się od pieczenia oczu, uczucie ich suchości, obrzęk, zaczerwienienie, przekrwienie. Czasami nie odczuwa się tej dolegliwości ponieważ produkcja łez może być prawidłowa lub nawet zwiększona ale nie potrafią one nawilżyć odpowiednio oka (bo ich skład jest nieprawidłowy). Kolejnymi objawami może być pojawienie się wydzieliny surowiczej w worku spojówkowym, przekrwienie oczu i uczucie piasku pod oczami. Zwykle u chorych rozpoznaje się punktowe ubytki nabłonka w dolnej części rogówki lub w okolicach szpary powiekowej, zmiany mają charakter przewlekły i występują w obu oczach. Symptomy chorobowe nasilają się zimą, gdy powietrze staje się zimne i suche (a także wskutek działającego wtedy ogrzewania centralnego, które wysusza oko) a także w suchym i gorącym klimacie oraz w pomieszczeniach klimatyzowanych lub wentylowanych. Przy pracy z użyciem komputera z powodu rzadszego mrugania i rozprowadzania filmu łzowego na oczach objawy zespołu suchego oka mogą się nasilić. U kobiet symptomy chorobowe zwiększają swoją moc w okresie menopauzy i w czasie zespołu napięcia przedmiesiączkowego. Osoby z tym schorzeniem zwykle źle tolerują soczewki kontaktowe a zmianom może towarzyszyć uczucie suchości w ustach.


Przyczyny

Często stwierdza się go u kobiet w okresie menopauzy, towarzyszy on także chorobom związanym z kłopotami z odpornością, na przykład zapalenie stawów, kolagenoza, chorobom dermatologicznym i neurologicznym, na przykład choroba Parkinsona. Może pojawić się jako skutek uboczny po laserowej operacji wady wzroku i przy stosowaniu pewnego rodzaju leków (antyhistaminowych, przeciwartymicznych, przeciwmigrenowych, antydepresyjnych, obniżających ciśnienie krwi oraz antykoncepcyjnych) oraz w przypadku palenia tytoniu. Powodami może być nieprawidłowa higiena oka, noszenie soczewek kontaktowych, niedobór witaminy A w diecie.

Leczenie zespołu suchego oka

W celu podjęcia kuracji leczniczej należy zgłosić się do okulisty w celu wykonania badań diagnostycznych. Możemy sobie ulżyć, stosując preparaty nawilżające oko, np. sztuczne łzy, które są dostępne w każdej aptece bez recepty (najlepiej wybrać te bez środków konserwujących). Należy unikać sytuacji, które powodują większe parowanie filmu łzowego typu zadymione, klimatyzowane lub silnie wentylowane pomieszczenia, otwarte okna, zimne i suche powietrze. Warto obniżyć ustawienie monitora komputera o około 10-20 stopni aby zminimalizować wielkość szpary powiekowej i zredukować parowanie filmu łzowego oraz zmienić okulary na szersze, które okalają twarz, zmniejszając ekspozycję na wiatr. Samo leczenie polega tylko na kuracji objawowej z użyciem leków nawilżających oczy. Najlepiej stosować je gdy wiemy, że zostaniemy narażeni na sytuację powodującą ich wysychanie, np. spotkanie w gronie osób, które palą tytoń lub wyjście z domu na siarczysty mróz. Niestety nie ma metod skutecznej profilaktyki zespołu suchego oka oprócz unikania szkodliwej dla oczu atmosfery.

Diagnoza polega na kilku etapach. Pierwszy z nich to określenie czasu przerwania filmu łzowego czyli ocena szybkości wysychania oczu wykonywane za pomocą lampy szczelinowej lub aparatu komputerowego. Kolejnym badaniem jest test Schirmera, ocenę wydzielania łez przy użyciu paska bibuły założonego do worka spojówkowego, jednak nie jest zbyt dokładną ekspertyzą, bo za jego pomocą można określić tylko jeden z elementow filmu łzowego (warstwę wodna wydobywającą się z oka na zewnątrz) a nie stopień zwilżenia całego oka. Można też ocenić występowanie punktowych ubytków w dolnej części rogówki lub w obrębie szpary powiekowej po zabarwieniu gałki ocznej specjalnymi barwnikami oraz ocena wysokości menisku filmu łzowego (u chorych jest większy i poprzerywany) a także badanie fałd spojówki równoległych do krawędzi powieki, bo pojawiają się one tylko u osób z omawianą dolegliwością.

Zapalenie spojówek

Jest to bardzo często występująca dolegliwość o równych przyczynach i przebiegu. Samo oko jest narządem bardzo delikatnym a z kolei spojówki to przesuwalne błony śluzowe, które łatwo podrażnić. Stan zapalny mogą wywołać alergie, wirusy i bakterie. Są one bardzo ukrwionym organem, dlatego w czasie zapalenia spojówek zaobserwować można charakterystyczną siateczkę naczyń krwionośnych, które się z tego powodu poszerzają.

Rodzaje infekcji spojówek

Pierwszą z nich i najbardziej popularną jest zakażenie bakteryjne, zajmujące oboje oczu. Cechami charakterystycznymi jest wydzielina ropna lub surowiczno-ropna z oka, przekrwienie i obrzęk spojówek a nawet całych powiek. Kiedy choroba rozwinie się na dobre na spojówkach mogą pojawić się wybroczyny krwiste lub szarożółte plamy. Leczenie wymaga podania antybiotyków lub sulfonamidów (mają działanie odkażające i bakteriostatyczne) w postaci kropli. Ból powinien minąć po tygodniu, jednak gdy powyższe środki nam nie pomogą należy je odstawić na kilka dni w celu wykonania badania posiewu z worków spojówkowych aby określić jakie bakterie spowodowały tą infekcję. Z kolei zapalenie spojówek z powodu wirusów jest sprawą poważniejszą. Występuje ona w okresie nasilonych zakażeń górnych dróg oddechowych czyli podczas jesieni i wczesną zimą. Wirus zajmuje spojówkę by po tygodniu zaatakować także rogówkę oka powodując jej zmętnienie. Choroba zwykle pojawia się w jednym oku ale jest przenoszona po chwili do drugiego w czasie rozwoju wirusa. Symptomy tego typu zakażenia to swędzenie oczu, obrzęk spojówek, uczucie obcego ciała, które drażni gałkę oczną i pojawienie się wydzieliny surowicznej a na spojówkach widać skupione i przekrwione naczynka, wirusy wywołują ostry ból, łzawienie i światłowstręt, czasami węzły chłonne ulegają powiększeniu. Leczenie farmakologiczne polega na podaniu pacjentowi specyfików antywirusowych, zmniejszających obrzęk oka, przeciwzapalnych i odkażających, aby nie dopuścić do rozwoju infekcji bakteryjnej profilaktycznie podaje się też antybiotyki. Należy w czasie choroby podwójnie uważać, żeby nikogo nie zarazić tą dolegliwością przez dotyk. Zapalenie spojówek może być zapoczątkowane też przez zespół suchego oka, gdy nie zadbamy o jego regularne nawilżanie. W celu pozbycia się choroby trzeba nawodnić zarówno ciało od wewnątrz jak i oczy za pomocą ‘sztucznych łez’. Warto też wtedy nie przemęczać oczu długo czytając lub oglądając telewizję. Zdarza się też, że przypadłość pojawia się na tle alergicznym, warto wtedy określić co może być jej przyczyną, np. nowe kosmetyki, pyłki (katar sienny wzmaga zapalenie spojówek). Kuracja to przede wszystkim leki przeciwhistaminowe i czasami wymagane jest odczulanie. Rzadko kiedy schorzenie pojawia się na wskutek infekcji grzybicznej jako powikłanie po długotrwałej kuracji antybiotykami i wtedy należy brać specyfiki działające na grzyby. Zakażenie proste to wynik czynników zewnętrznych takich jak dym, pył, opary, brak snu czy nerwica. Wtedy należy wyeliminować przyczyny przy okazji pilnując dobrego nawilżenia oka.


Symptomy schorzenia

Są bardzo dokuczliwe dla oka, występuje znaczne zaczerwienienie oczu, pieczenie, kłucie, odczuwanie posiadania ciała obcego w gałce ocznej, łzawienie, światłowstręt. Można zaobserwować przekrwienie powierzchowne oka, obrzęk spojówek i powiek, wydzielinę wodnistą, śluzową, ropną lub śluzowo-ropną, wbroczyny w spojówce, błody prawdziwe lub tylko odczuwalne i powiększenie węzłów chłonnych.

Powody zapalenia spojówek

Zależą od rodzaju schorzenia i jest ich wiele. Przyczyną może być zbyt jaskrawe dla wrażliwych oczu światło, wiatr, kurz, mechaniczne drażnienie gałki oka nieprawidłowo umiejscowionymi, rosnącymi rzęsami, używanie szkieł kontaktowych, powody chemiczne typu dym, pary i gazy drażniące oraz przewlekły brak snu.

Leczenie dolegliwości

Brak podjęcia kuracji grozi rozwojem infekcji bakteryjnej, bo stan zapalny utrzymujący się na spojówkach powoduje, że nie spełniają one swoich funkcji ochronnych i gałka oczna jest wtedy narażona na działanie różnych czynników. Początkowy kłopot z oczami rozwiązuje zaaplikowanie kropli do oczu dostępnych w aptece bez recepty (krople ze świetlika, Arfin lub Visine czyli sztuczne łzy) ale jeśli objawy nie przejdą w ciągu 2-3 dni należy wybrać się po pomoc do okulisty. Lekarz określi przyczynę stanu chorobowego i zaleci odpowiednie dla niego leki, infekcja bakteryjna będzie wymagała innych specyfików niż ta alergiczna. W celu ustalenia rodzaju zakażenia oka czasami wystarczy wywiad z pacjentem i oględziny oka za pomocą lampy szczelinowej, w szczególnych wypadkach wymagane jest pobranie wydzieliny na posiew lub testy na wydzielanie łez.

Profilaktycznie należy usunąć czynniki szkodliwe dla oka czyli nosić ochronne okulary przeciwsłoneczne, zaprzestać palenia tytoniu oraz unikać drażniącego środowiska.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *