Cukrzyca ciężarnych to choroba „tymczasowa”.

Cukrzyca ciężarnych to choroba „tymczasowa”.

Pojawia się, bo organizm pracuje w ekstremalnych warunkach, a znika, gdy urodzi się dziecko. Dosłownie jeśli jesteś młoda i zupełnie zdrowa, to podczas ciąży może okazać się, że masz cukrzycę. Dziś ten problem dotyczy około 15 tysięcy kobiet w Polsce. Dlaczego chorują? Dokładnie nie wiadomo. Niektórzy lekarze podejrzewają, że niebagatelną rolę odgrywają tu czynniki rodzinno-genetyczne i otyłość.

Są też teorie, że cukrzycę ciążową powodują silne przeżycia wywołujące stres. Jedno wiadomo na pewno: cukrzyca pojawia się podczas ciąży, ponieważ to dla organizmu stan wyjątkowy. Wiele narządów pracuje ze zdwojoną siłą, gdyż musi zapewnić dobre funkcjonowanie nie tylko tobie, ale i rozwijającemu się dziecku. W czasie ciąży zwiększa się wchłanianie przez organizm składników odżywczych, dzięki temu do krwi przedostaje się ich znacznie więcej, tyle by wystarczyło dla ciebie i dziecka. Jeśli np. zjesz ciastko, to bądź pewna, że twój organizm wchłonie z niego znacznie więcej cukru, niż gdybyś spałaszowała to samo ciastko, nie będąc w ciąży. Trzustka musi więc pracować ciężej, tzn. wydzielać więcej insuliny niż zwykle. Insulina to hormon, który sprawia, że znajdujący się we krwi cukier (glukoza) może przedostać się do komórek i odżywić je. Być może było także tak, że zanim zaszłaś w ciążę, normalna praca twojej trzustki została minimalnie zaburzona. Zazwyczaj dochodzi do tego podczas choroby wirusowej, np. odry czy grypy. W normalnych warunkach nie ma to znaczenia, ale gdy zaszłaś w ciążę niedobór insuliny sprawił, że glukoza nie może wniknąć do komórek i pozostaje we krwi. Wtedy zachorowałaś na cukrzycę ciążową. Cukrzyca ciężarnych nie zagraża życiu.

Zaniedbania u cukrzyków

Zaniedbanie może jednak bardzo zaszkodzić dziecku. Problemy przy porodzie. Do rozwijającego się płodu trafia bardzo dużo cukru; maleństwo jest grubiutkie, więc w trakcie porodu może nie zmieścić się w drogach rodnych i utknąć jak korek. Otyłość dziecka. Komórki tłuszczowe powstają podczas życia wewnątrzmacicznego; gdy malec dorośnie może więc borykać się z otyłością. Cukrzyca u dziecka. Ze statystyk wynika, że dzieci matek, które podczas ciąży miały cukrzycę, częściej zapadają na tę chorobę, niż ich rówieśnicy. Trzeba koniecznie doprowadzić do wyrównania poziomu cukru we krwi. Są na to trzy sposoby. Przede wszystkim ścisła dieta ustala ją dietetyk lub diabetolog. Przygotuj się na to, że podstawą twojego jadłospisu będzie chude mięso drobiowe i chude wędliny , a dodatkowo chude sery i jogurty, czyli produkty bogate w białko. Możesz natomiast zapomnieć o słodyczach i słodkich owocach. Zawierają one cukry zwyczajne, które błyskawicznie wchłaniają się z przewodu pokarmowego do krwi i wywołują wahania poziomu glukozy. Będziesz również musiała unikać tłustego mięsa, wędlin, kiełbas, bo zawierają one tłuszcze, które powodują nadwagę, a to zaburza pracę trzustki. Ważna jest także zasada, by jeść często (5 razy dziennie), a mało. Wówczas posiłki nie będą obciążały trzustki.

Podstawa jest zdrowy tryb życia. W trudniejszych przypadkach insulina Zazwyczaj dieta normuje poziom cukru we krwi, czasem jednak (u ok. 20% kobiet w ciąży z cukrzycą) to nie wystarcza. Wtedy lekarz przepisuje insulinę. Na początku na zastrzyki trzeba przychodzić do poradni cukrzycowej, ale po kilku dniach nauki można je już robić samodzielnie. Są prawie bezbolesne, a do ich wykonania używa się penów, czyli specjalnych przypominających długopisy strzykawek z bardzo cienką igiełką. Zastrzyki trzeba robić, dopóki nie urodzi się dziecko.

Nie od dziś wiadomo, że u człowieka wraz z wiekiem, spowalnia się metabolizm. Co za tym idzie, łatwiej przybieramy na wadze. Specjaliści twierdzą, że po 23. roku życia większa się skłonność do przybierania na wadze. Potrzebujemy zatem coraz więcej ruchu przy jednoczesnym ograniczeniu spożywanych kalorii. Tylko to pozwoli nam na zachowanie dobrej formy. W pewnych sytuacjach, odchudzanie staje się przykrym obowiązkiem. Pojawia się on głównie wtedy, gdy może już być nieco za późno. Nadwaga, a tym bardziej otyłość sprzyjają wielu chorobom. Czasem więc leczenie wspomagane jest walką ze zbędnymi kilogramami. Dlaczego w ogóle dochodzi do przypadków, kiedy nasza waga zagraża zdrowiu? To naturalne, że lubimy jeść. Pewnym smakołykom naprawdę ciężko jest się oprzeć.

Niestety, niektórzy nie potrafią powiedzieć sobie „stop” dosłownie wtedy, gdy ich głód jest już zaspokojony. Powinniśmy zdawać sobie sprawę z tego, jak dużą szkodę wyrządzamy w tych wypadkach naszemu ciału, a szczególnie żołądkowi. Musi on pomieścić te wszystkie dania, więc rozciągają się jego ściany, przez co następnym razem musimy zjeść więcej, by wypełnić puste miejsce. Warto pamiętać, że skutkujące problemami ze zdrowiem obżarstwo, często okazuje się być problemem natury psychicznej. Jeżeli więc jesteś przygnębiony albo rozżalony, postaraj się pozbyć złych emocji w inny sposób, a nie jedząc ulubione przysmaki. Sport rozładuje wewnętrzne napięcie, jednocześnie będąc korzyścią dla twojego ciała. Czytanie książek pozwoli ci przenieść się w inny świat. Spotkania z bliskimi osobami utrwalą więzi, dając przy okazji możliwość wyżalenia się i zasięgnięcia porady. Jest wiele opcji lepszych od „zajadania” przykrych uczuć. Prawidłowa dieta nie musi być spisem zakazów i nakazów.

Odpowiednio dobrana, daje nam możliwość poznawania nowych smaków, eksperymentowania w kuchni i cieszenia się jedzeniem jeszcze bardziej, niż wtedy, gdy podstawą jadłospisu były wysokokaloryczne, tłuste dania. Dobrze jest w dodatku pamiętać, żeby dostosowywać swój jadłospis do wieku. Oczywistym jest, że dzieci i młodzież potrzebują dużej dawki kalorii, ponieważ nieustannie się rozwijają. Jednak, już po 20. roku życia, należałoby zacząć ograniczać jedzenie. Równie istotny jest tryb życia. Jeśli na co dzień nie mamy zbyt wiele ruchu, powinniśmy dobierać dania o mniejszym indeksie kalorycznym. Naprawdę, warto jest dostosować posiłki do możliwości metabolicznych naszego organizmu. Im bardziej zaawansowany wiek, tym gorzej spalamy nadmiar tłuszczu, dlatego dieta powinna z czasem ewoluować. Tyczy się to głównie osób starszych, które zazwyczaj mają mało ruchu.

Chociaż teoretycznie nie jedzą więcej, niż we wcześniejszych etapach życia, znacznie szybciej tyją. Dlatego, poza aktywnością fizyczną, zaleca się zmianę sposobu odżywiania tak, by ograniczyć ilość kalorii a jednocześnie zwiększyć spożywanie składników wzmacniających organizm. Nie da się jednoznacznie określić wieku, w którym powinniśmy zacząć dbać o prawidłowe odżywianie. Prawdą jest, że należy się tego uczyć od najmłodszych lat. Im jednak jesteśmy starsi, tym większą uwagę przykładajmy do tego, co jemy. Stałe kontrolowanie jedzenia pozwoli uniknąć problemów w przyszłości, zapewni lepsze zdrowie i sprawność do późnych lat. Dieta to nie usilne starania o zrzucenie zbędnych kilogramów, to umiejętność doboru dań najlepszych dla organizmu. Każdy wiek jest więc na nią odpowiedni.

Marzena Wielgus
O Marzena Wielgus 445 artykułów
Wiele rzeczy można powiedzieć o Marzenie Wielgus, ale przede wszystkim wiadomo, że są one przewidujące i doceniane, oczywiście są również precyzyjne, obiektywne i idealistyczne, ale w mniejszych dawkach i często są też rozpieszczane przez nawyki bycia agonującymi. Jednak jej uprzedzająca natura jest tym, co najbardziej lubi. Ludzie często liczą na siebie i jej spostrzegawczą naturę, szczególnie gdy potrzebują pomocy lub wsparcia. Nikt nie jest doskonały, a Marzena ma również wiele mniej pożądanych aspektów. Jej drapieżna natura i bezczelność powodują wiele pretensji i powodują, że jest co najmniej niewygodna. Na szczęście jej doceniająca natura zapewnia, że nie jest tak często.

Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.


*